Dutch translation
Reader comment on item: Fascism's Legacy: Liberalism

Submitted by Ferdy (Netherlands), Jan 11, 2008 at 06:49

Here follows a Dutch translation of your book review "Fascism's Legacy: Liberalism" (as published at: leestafel.blogspot.com):

Het dogma dat socialisten links zijn en fascisten rechts is diep geworteld. Maar in de VS is nu een boek verschenen dat met dit idee afrekent. Arabist Daniel Pipes schreef er een boekbespreking over en hieronder vindt u de vertaling van zijn review. Voor de goede orde, in de politieke verhoudingen van Amerika is liberaal links en conservatief rechts (waarbij ze de standpunten van de VVD waarschijnlijk nog behoorlijk links zullen vinden).

Liberaal fascisme klinkt als een oxymoron dat slechts gebruikt wordt door rechtse conservatieven die er linkse liberalen mee willen beledigen. Maar in werkelijkheid is de term verzonnen door een socialistische schrijver. Dat was niemand minder dan de gerespecteerde linkse schrijver H.G. Wells. Hij introduceerde de term in 1931 toen hij zijn mede progressievellingen opriep om "liberale fascisten" en "verlichte nazi's" te worden. Waar gebeurd!

De woorden van Wells passen in het grotere patroon van verwantschap tussen socialisme en fascisme: Mussolini was een leidende socialistische figuur, die zich tijdens de 1e wereld oorlog, afkeerde van het internationalisme ten faveure van het Italiaanse nationalisme. Hij noemde die vermenging Fascisme. Net zo goed als, Hitler de leider was van de Nationaal Socialistische Duitse Arbeiders partij.

Deze feiten botsen met het hedendaagse algemeen geaccepteerde wereldbeeld dat sinds eind 1930 is ontstaan. Een wereldbeeld waarin communisme extreem links is, gevolgd door socialisme, liberalisme in het midden, dan conservatisme en fascisme als extreem rechts. Maar dit politieke spectrum, zoals Johan Goldberg het beschrijft in zijn briljante, grondige en originele nieuwe boek: "Liberal Fascism: The Secret History of the American Left from Mussolini to the Politics of Meaning" (Doubleday), weerspiegeld slechts hoe Stalin het woord fascist gebruikt als scheldwoord voor alles en iedereen die hij wilde beschadigen: Trotsky, Churchill, boeren, etc. Daarmee wordt het begrip fascist dus versluierd en ontdaan van zijn werkelijke betekenis. Reeds in 1946, beschreef George Orwell al dat de betekenis van het woord fascisme gedegenereerd was tot: "iets dat niet gewenst was".

Om Fascisme in zijn gehele vorm te begrijpen moeten we dus de misrepresentatie van Stalin opzij schuiven en verder kijken dan de Holocaust. We moeten terug naar wat Goldberg het "fascistische moment" noemt. Dit is rond 1910 – 1935. Een statische ideologie als Fascisme gebruikt politiek als een gereedschap om de samenleving van losse individuen om te vormen tot een organisch geheel. Dat doet het door de staat boven het individu te verheffen, met gedegen kennis over democratie, door het afdwingen van consensus in het debat en met een voorkeur voor socialisme over kapitalisme. Het is totalitair in Mussolini's oorspronkelijke betekenis van de term: "Alles voor de Staat, niets buiten de Staat, niets tegen de Staat". De fascistische boodschap komt neer op "Genoeg geouwehoerd, meer aktie!". Dat is dan ook de blijvende aantrekkingskracht: het krijgt dingen gedaan.

Het contrast met het conservatisme is dat deze staat voor beperkte overheid, individualisme, democratisch debat en kapitalisme. Een aantrekkingskracht gebaseerd op vrijheid en de burgers met rust laten.

Goldberg's verdienste is dat hij het verwantschap aantoont tussen communisme, fascisme en liberalisme. Allemaal zijn ze afgeleid van dezelfde traditie die terug gaat tot aan de Jacobijnen van de Franse Revolutie. Zijn aangepaste politieke spectrum richt zich dan ook op de rol van de staat en gaat van libertarisme via conservatisme tot fascisme in zijn vele verschijningsvormen zowel Amerikaanse, Italiaanse, Russische, Chinese, Cubaanse enz.

Zoals deze lijst al aangeeft, is fascisme flexibel; verschillende vormen verschillen in hun details maar delen samen "emotionele en instinctmatige impulsen". Mussolini paste de socialistische agenda aan door de staat te benadrukken, Lenin maakte de arbeiders zijn stoottroepen en Hitler voegde ras toe. De Duitse versie was militaristisch, maar de Amerikaanse (die Goldberg liberale fascisme noemt) is bijna pacifistisch. Goldberg citeert historicus Richard Pipes [vader van Daniel Pipes] op dit punt: "Bolsjewisme en Fascisme zijn dwalingen van de socialistische leer". Hij onderbouwd deze verbinding op twee manieren.

Ten eerste, geeft hij ons een "geheime geschiedenis van links Amerika":

• Woodrow Wilson's progressieve programma was "militaristisch, fanatiek nationalistisch, imperieel en racistisch" en was mogelijk gemaakt door de noodtoestand van de 1e wereldoorlog.
  
• Franklin D. Roosevelt's fascistische "New Deal" was een voortzetting en uitbreiding van Wilson's beleid.
  
• Lydon B. Johnson's "Great Society" was de grondlegger van de moderne verzorgingstaat, de ultieme vervulling (tot dan toe) van deze statische traditie.
  
• De jeugdige "New Left" revolutionairen van de jaren zestig brachten een Amerikaans sausje over het idee van "oud Europa".
  
• Hillary Clinton hoopt de staat diep te wortelen in het Amerikaanse familie leven, een essentiële stap in het totalitaire project.

Om meer dan bijna een eeuw Amerikaanse politieke geschiedenis samen te vatten: het Amerikaanse politieke systeem stimuleerde traditioneel het streven naar geluk, maar "meer en meer van ons willen dat niet meer najagen maar het geleverd zien worden".

Ten tweede, ontleed Goldberg het Amerikaanse liberale programma: ras, economie, milieu, zelfs de "cult van het organische". Hij laat zien hoe deze zeer verwant is met de programma's van Mussolini en Hitler.

Als deze samenvatting U erg onwaarschijnlijk voorkomt, stel ik voor dat U het gehele boek "Liberal Fascism" zelf leest. Het staat vol kleurrijke citaten en overtuigende documentatie. Van de auteur, die vooral bekend is om zijn sterke columns, kan nu echter worden gezegd dat hij tevens een politiek denker van belang is.

Behalve een radicaal andere kijk te geven op wat moderne politiek is, één waarin "fascist" niet een groter scheldwoord is dan "socialist", biedt het buitengewone boek van Goldberg een berg feiten om tegen hun links liberale kwelgeesten te gebruiken. Als liberalen tot in de eeuwigheid Joseph McCarty er bij kunnen halen, dan kunnen conservatieven nu antwoorden met Benito Mussolini.

Kortom, ook voor Nederlandse verhoudingen een interessant boek.

---

Note: Opinions expressed in comments are those of the authors alone and not necessarily those of Daniel Pipes. Original writing only, please. Comments are screened for relevance, substance, and tone, and in some cases edited before posting. Reasoned disagreement is welcome, but comments are rejected if scurrilous, off-topic, vulgar, ad hominem, or otherwise viewed as inappropriate. For complete regulations, see the Guidelines for Comments. For informational purposes, we identify countries from which comments are sent.